ο τίτλος έχει διττή σημασία.
αφενός αναφέρεται στην περίοχη του ψυχικού την οποία θα αποπειραθώ να σκιαγραφήσω με εύθυμο/χιουμοριστικό στυλ. αφετέρου το ίδιο το post είναι ένα ψυχικό: το έκανα για το φίλο μου noiR που εμμέσως πλην σαφώς μου έδωσε να καταλάβω ότι η ανάγνωση του blog είναι η μόνη χαρά που έχει απομείνει στη γεμάτη άγχος και υποχρεώσεις ζωή του και έτσι αποφάσισα όχι μόνο να κάνω ανανέωση αλλά και να τον συμπεριλάβω στο στορυ, μετατρέποντάς τον αυτόματα σε ιντερνετική διασημότητα της τάξεως του τρελού απ΄την πάτρα που είναι ο ιθύνων νους για τη μισή οικονομία της ελλάδας (για την αλλή μισή είναι ο σιμήτης) και του τύπου που τον καρφώνει ο λευτέρης απο βάθη.
στο ψυχικό έχω πάει μόνο 2 φορές στη ζωή μου, και οι 2 ήταν σε κάποιο πάρτι.
these are their stories:
πάρτι 1ο:
σ'αυτό το πάρτι μας πήγε η τότε κοπέλα του noiR, η Ε και το διοργάνωνε μαζί με κάτι άλλους μια καθηγήτρια μου απ'το λύκειο την οποια για κάποιο λόγο η Ε γνώριζε. μαζί μας ήταν και ο κολητός μου ο Ζ ο οποίος ακολούθησε καθαρά για τη σουρεάλα της υπόθεσης και με την ελπίδα να δει στο πάρτι κάποιον από τους πραγματικά άπειρους διάσημους ηθοποιούς και τραγουδιστές με τους οποίους κάνει παρέα η εν λόγω καθηγήτρια. σύμφωνα με την Ε το πάρτι ήταν ετήσιος θεσμός και όταν τη ρωτήσαμε τι ακριβώς παίζει μας απάντησε ότι είναι "50ρηδες που χορεύουν τομ τζοουνς". αν θυμάμαι καλά το όλο σκηνικό έλαβε χώρα πριν απο 500 χρόνια.
όταν φτάσαμε στο ψυχικο διαπίστωσα ότι η περιοχή είναι φτιαγμένη απο (πανομοιότυπες) πλατείες.
μετά απο αρκετό ψάξιμο φτάσαμε σε ένα δρόμο που υποψιαζόμασταν ότι είναι ο σωστός, ακούσαμε μουσική απο ένα σπίτι, κατέβηκα για να δω τι παίζει, διαπίστωσα ότι αυτό που ακούγεται είναι το sexbomb (μα το θεό) οπότε ακολουθήσαμε τη φωνή της λογικής και μπήκαμε μέσα.
η πρώτη "διασημότητα" που είδαμε στο πάρτυ είναι ένας ηθοποιός που απ'ό,τι φαίνεται πρέπει να'ναι πολύ καλός στο να κάνει το δικηγόρο γιατί αυτός είναι ο μοναδικός ρόλος που τον έχω δει να παίζει. είναι αυτός που έκανε το συνέταιρο του μπέζου στο άκρως οικογενειακόν και το δικηγόρο του ρώμα στο κωνσταντίνου και ελένης.
παραδόξως δεν ήταν το πρώτο μέλος του καστ του κωνσταντίνου και ελένης που είχα την τιμή να συναντήσω : μια φορά στην πίτα του παππού καθόμασταν στο διπλανό τραπέζι από τη φιόνα τη μοναδική μου αγάπη και τελικά μετά από άπειρη ώρα που σα χαζοί σχολιάζαμε και λέγαμε συνέχεια φιόνα μοναδική μου αγάπη νομίζοντας πως δε μας ακούει, η τύπισσα γύρισε και μας μίλησε και είχαμε μια εντελώς αμήχανη/ανούσια συζήτηση στην οποία τη συγχαρήκαμε για το ρόλο της ως φιόνα μοναδική μου αγάπη ο οποίος σηματοδότησε την αρχή και ταυτόχρονα το άδοξο τέλος της τηλεοπτικής της καριέρας.
ο δικηγόρος του ρώμα ήταν τελικά ο μοναδικός celebrity του πάρτι, εκτός κι αν τιμής ένεκεν μετρήσουμε κι ένα μουσάτο νεανία με τον οποίο είχαμε πιάσει κουβέντα και τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν ο guest κιθαρίστας στη συναυλία των blues wire που είχαμε παρακολουθήσει πριν λίγες μέρες.
πράγμα το οποίο κατάλαβε ο Ζ ο οποίος γενικά είναι αστέρι στο να θυμάται από που ξέρει κάποιον. σε αντίθεση με μένα που το μονο που θυμόμουνα από τη συγκεκριμένη συναυλία των blues wire ήταν ένας σωσίας του bruce willis που βρισκόταν στο κοινό.
παραδόξως αυτός δεν ήταν ο μόνος σωσίας του bruce willis που είχα την τιμή να συναντήσω: πέρσι κοντά στο χωριό μου παραλίγο να τρακάρω με ένα αυτοκίνητο σε ένα σημείο που ο δρόμος στένευε πάρα πολύ και ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου ήταν ένας σωσίας του bruce willis και λάτρης της ειρωνίας.
"πιο πολύ τρέχα άλλη φορά" μου είπε. και μόλις του ζήτησα συγνώμη, συμπλήρωσε "γιατί είναι πολύ πλατύς ο δρόμος εδώ πέρα". εντάξει το καταλάβαμε σωσία του bruce willis, σου αρέσει να λες το αντίθετο απ'αυτό που ισχύει. (την αμέσως επόμενη χρονιά οι παρουσιαστές του ράδιο αρβύλα θα χρησιμοποιήσουν το συγκεκριμένο τέχνασμα για να φτιάξουν το 88% των αστείων όλης της σαιζόν)
αξίζει να σημειωθεί ότι παρά το ξεκάθαρο φταίξιμό μας, ήμασταν αρκετά τρελάκηδες ώστε ενώ αυτός μας μίλαγε κανονικά εμείς να σχολιάζουμε απροκάλυπτα το πόσο πολύ έμοιαζε με τον bruce willis.
πάρτι 2ο:
σ'αυτό το πάρτι μας πήγε ο φίλος μου ο γιάννης απ'τη σχολή. αν θυμάστε τον έχω αναφέρει και παλιότερα ανάμεσα σ'αυτό το πραγματικό χάος από post, είναι αυτός που έκανε βραδιά ποιήσης ο πατέρας του και είχα εντυπωσιαστεί από τους σωσίες που κυκλοφορούσαν και εκεί (τελικά έχω εμμονή μάλλον ε?)
στο πάρτι αυτό είχα πάει επίσης με το Ζ , ήταν πρωτοχρονιά, και πρέπει να'ταν ο λιγότερος χρόνος που έχω περάσει σε πάρτι στη ζωή μου, δε θυμάμαι πόσο ακριβώς ήταν σε λεπτά αλλά είναι όσος ακριβώς χρόνος χρειάζεται για να πιεις ένα ποτό που μοιάζει και μυρίζει σαν κρασί αλλά έχει γεύση ΝΤΟΝΑΤΣ και για να χορέψεις πολύ πολύ γρήγορα το τραγούδι απ'το σαουντρακ του λούφα και παραλλαγή (αυτό με τον χαραλαμπόπουλο) που κάποιος έβρισκε διασκεδαστικό να βάλει να παίξει σε υπερπολλαπλάσια ταχύτητα απ'το κανονικό.
η αλήθεια είναι ότι στις 6 η ώρα το πρωί στο ψυχικό και σ΄ένα πάρτι χωρίς καθόλου διασημότητες (ή σωσίες) δεν υπάρχουν και πολλά περισσότερα για να κάνεις.
p.s : ξαναδιαβάζοντας το κείμενο, συνειδητοποιώ ότι σε στυλ και ανουσιότητα είναι σαν τα κείμενα της μανίνας - "ζωντανός στην πόλη"- ζουμπουλάκη της athens voice αλλά χωρίς τις διαφημίσεις bar και φαγάδικων. (επίσης είναι το πρώτο ποστ που έχει τόνους και tags. σοβαρεύει το πράμα).
p.s 2 : μόλις θυμήθηκα ότι παίζει να'χω πάει άλλη μια φορά στο ψυχικό για να δω την παράσταση χορού της φίλης μου της σοφίας. αν καταφέρω να το κάνω σε υποτυπώδη μορφή λίστας, θα πρέπει να αφιερώσω και σ'αυτό το σκηνικό ένα post κάποτε. το ένα tag θα είναι σίγουρα cameltoe
p.s 3 (drumroll)
